Sygnał 10: Zmiany behawioralne - rozdrażnienie, nadpobudliwość lub apatia

Mózg jedzenia - połączenie, które ignorujemy

Pies, który był zawsze spokojny, nagle staje się rozdrażniony i reaguje agresywnie na bodźce, których wcześniej nie zauważał. Kot, który był towarzyski, izoluje się i unika kontaktu. Szczeniak, który pomimo właściwego szkolenia, wydaje się rozkojarzony i impulsywny ponad normę dla swojego wieku. Pierwsza myśl właściciela idzie zazwyczaj w kierunku problemów behawioralnych, stresu, traumy. Rzadko pada pytanie: co on je?

Mózg i układ nerwowy nie funkcjonują w izolacji od reszty organizmu. Są zbudowane z tłuszczów, białek i innych składników i stale potrzebują ich dopływu do prawidłowego działania. Neuroprzekaźniki: serotonina, dopamina, GABA, noradrenalina - są syntetyzowane z aminokwasów i innych prekursorów odżywczych. Jeśli tych prekursorów brakuje, neurochemia mózgu ulega zaburzeniu. A neurochemia mózgu to po prostu zachowanie.

Konkretne połączenia żywienie-zachowanie

Karma uboga w białko zwierzęce może nie zapewniać wystarczającego poziomu tryptofanu, co u wrażliwych osobników przekłada się na większą impulsywność, drażliwość lub lękliwość.

Kwasy tłuszczowe omega-3, są kluczowym budulcem błon neuronalnych i mielinowych osłon nerwów. Szczególnie ważny w pierwszych miesiącach życia (kształtowanie układu nerwowego) i w starości. Karma uboga w tłuszcze lub nieposiadająca żadnych źródeł omega-3 nie dostarcza DHA w biologicznie dostępnej formie.

Hipoglikemia - nagłe obniżenie poziomu cukru we krwi - może być wywołana przez karmę bogatą w węglowodany proste i może objawiać się u psów drżeniem, dezorientacją, nadmiernym pobudzeniem lub odwrotnie - nagłą sennością. U kotów objawy są zwykle subtelniejsze, ale równie realne.

Mikrobiom jelitowy i oś jelitowo-mózgowa

Jelita komunikują się z mózgiem za pośrednictwem nerwu błędnego, hormonów i metabolitów bakteryjnych. Mikrobiom jelitowy wpływa na produkcję neuroprzekaźników - szacuje się, że około 90% serotoniny produkowane jest właśnie w jelitach. Zaburzony mikrobiom - wywołany karmą pełną sztucznych dodatków - może więc mieć bezpośredni wpływ na nastrój i zachowanie pupila.

To jest dziedzina wciąż intensywnie badana, ale wyniki są jednoznaczne w jednym: zdrowie jelit i zdrowie mózgu to naczynia połączone. Dieta kształtuje mikrobiom. Mikrobiom kształtuje neurochemię. Neurochemia kształtuje zachowanie. Karmienie pupila ma więc wymiar, który wykracza daleko poza samą fizjologię trawienia.

Co robić, gdy widzisz zmiany behawioralne?

Zmiany w zachowaniu pupila zawsze wymagają podejścia wieloaspektowego. Nie ignoruj aspektu żywieniowego, ale nie ograniczaj się do niego. Wyklucz przyczyny zdrowotne (ból, choroba) z pomocą weterynarza. Oceń środowisko (stres, zmiany w otoczeniu). Rozważ konsultację z behawiorystą. I zmień dietę - na taką, która zapewnia stabilny poziom energii, bogaty profil aminokwasowy i dobre źródła kwasów omega-3.