Sygnał 6: Nadwaga lub niedowaga mimo regularnego karmienia

Nie chodzi tylko o to, ile je - chodzi o to, co je

Pies je normalnie - a mimo to tyje. Albo odwrotnie: kot dostaje porcje zgodne z zaleceniami producenta, a mimo to jest wychudzony. Oba scenariusze niepokoją właścicieli i często prowadzą do frustrujących prób regulowania ilości karmy. Tymczasem problem może leżeć nie w ilości, lecz w jakości.

Masa ciała zwierzęcia to wypadkowa wielu czynników: kaloryczności diety, jej składu makroskładnikowego, aktywności fizycznej, stanu hormonalnego i indywidualnego metabolizmu. Sama liczba kalorii to za mało, by ocenić, czy dieta jest właściwa. Źródło tych kalorii ma kolosalne znaczenie.

Mechanizm nadwagi - skrobia, insulina i odkładanie tłuszczu

Karma bogata w węglowodany - szczególnie skrobię z kukurydzy, pszenicy czy ryżu podnosi poziom glukozy we krwi, co stymuluje wydzielanie insuliny. Insulina to hormon, który promuje magazynowanie energii w postaci tłuszczu. U zwierząt, których metabolizm nie jest ewolucyjnie przystosowany do dużych ilości węglowodanów (szczególnie u kotów), regularne posiłki bogate w skrobię prowadzą do stopniowego przyrostu masy tłuszczowej, nawet przy pozornie kontrolowanych porcjach.

Paradoksalnie, pupil jedzący karmę o niskiej jakości może być jednocześnie otyły i niedożywiony - to zjawisko określane jako ukryty głód. Organizm ma nadmiar kalorii, ale brakuje mu aminokwasów, witamin i minerałów. W odpowiedzi na niedobory mikroskładnikowe - wysyłane przez mózg sygnały głodu - pupil domaga się więcej jedzenia, co w połączeniu z karmą bogatą w węglowodany napędza dalszy przyrost masy.

Mechanizm niedowagi - niska strawność i niedobór białka

Niedowaga przy regularnym karmieniu może wynikać z niskiej strawności karmy. Pupil spożywa odpowiednią porcję, ale jego organizm przyswaja tylko część zawartych w niej składników odżywczych - reszta trafia do kału. Jeśli strawność białka jest niska, organizm nie ma materiału do budowania i regenerowania tkanki mięśniowej, co prowadzi do stopniowej utraty masy mięśniowej i ogólnego wychudzenia.

To szczególnie ważne u starszych zwierząt, które i tak mają zmniejszoną zdolność do przyswajania białka. Karma dostosowana do wieku i kondycji pupila - z wyższą zawartością łatwo przyswajalnego białka zwierzęcego - jest kluczowa w profilaktyce u seniorów.

Jak ocenić masę ciała pupila?

Skala BCS (Body Condition Score) to narzędzie, którego używają weterynarze do oceny kondycji ciała zwierzęcia - w skali 1-9, gdzie 5 oznacza stan idealny. Możesz je stosować samodzielnie: pupil w dobrej kondycji ma żebra wyczuwalne pod cienką warstwą tłuszczu (nie widoczne, ale łatwo wyczuwalne), wyraźnie zaznaczoną talię oglądaną z góry i podciągnięty brzuch oglądany z boku. Jeśli żebra są niewidoczne i trudne do wyczucia - prawdopodobnie mamy do czynienia z nadwagą. Jeśli widoczne bez dotykania - z niedowagą.